Hujan

Dulu aku suka hujan. Tapi lepas satu insiden di kolej, aku jadi sangat fobia dengan hujan terutama hujan yang lebat siap dengan guruh dan kilat. Insiden tu adalah masa bumbung hostel college terbakar disambar kilat. Dan waktu yang sama aku dan kawan-kawan ada dalam bilik masing-masing sambil melepak.                                                                                                                                                                                                                                                     

Kitorang dapat tau pun bila dengar budak-budak blok sebelah terjerit-jerit. Bila jenguk dekat tingkap derang tengah tunjuk bumbung sambil jerit api!!! Hah, mana tak kelam kabut kitorang dibuatnya. Siap ada bomba yang tolong padamkan api. Memang tak leh ingatlah insiden tu.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

Lepas kejadian tu, aku jadi sangat fobia dengan hujan. Tiap kali hujan lebat, aku mula lah cari mak. Hahah. Macam budak kecil. Tengok lah keadaan masa tu. Yang penting mesti ada seseorang dengan aku ketika hujan lebat. Kalau takde orang, aku akan duduk di penjuru sambil pegang dua lutut. Badan adalah sangat menggigil. Aku memang jadi takut sangat.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        

Tahun lepas baru berubat dengan seorang ustaz. Dia bagi air untuk kembalikan semangat aku. Dan alhamdulillah dah takde fobia yang teruk macam tu. Cuma bila hujan lebat, kalau aku di rumah dan keseorangan, aku akan cepat-cepat keluar. Rasa macam sesak nafas dan lemas. Mungkin masih ada lagi ke-fobia-an itu.                                                                                                                                                                                                                     

Hmm, nampaknya kena kuatkan semangatlah dengan berzikir sebab sekarang ni petang aje, mesti hujan. Dan kalau hujan, memang sangat lebat. Kalau di library ni, dah le kawasan lapang, mesti ada kilat. So, nak tak nak, kena kuatkan hatilah. Kena banyak-banyak berzikir kata mak dan en hadi. Kena ingat Allah sebab setan jugalah yang menghanyutkan kita dengan ketakutan ni. Padahal takde apa pun..                                                                                                                                                                                                                             


**gambar ehsan en gugel

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s